Retrospektywa filmów Poli Negri
na 18. Festiwalu Filmu Polskiego w Ameryce

Festiwal Filmu Polskiego w Ameryce we współpracy z Chicagowskim Towarzystwem Filmu Niemego (CTFN) przedstawi specjalną retrospektywe filmów Poli Negri. Koordynatorem programu jest Dennis Wolkowicz, założyciel i dyrektor programowy CTFN. Pierwszą część zamierzonej na trzy lata retrospektywy zainauguruje nowy pełnometrażowy dokument Mariusza Kotowskiego POLA NEGRI: ŻYCIE JEST SNEM W KINIE. Reżyser, absolwent Wydzialu Reżyserii Uniwersytetu Nowojorskiego, spotka się z publicznością po pokazie filmu w poniedziałek, 6 listopada o godz. 20:45 w Kinie Galeryjnym Towarzystwa Sztuki (1112 N. Milwaukee Ave., Chicago). Od 7 do 9 listopada, codziennie o godz. 20:00, zostaną pokazane trzy popularne filmy gwiazdy kina niemego w przywróconym do dawnej świetności, nowootwartym kinie Portage (4050 N. Milwaukee Ave., Chicago):

7 listopada

KOBIETA BEZWSTYDNA (1925)
Rez. Malcolm St. Clair

Pola Negri gra włoską hrabinę Elnore Natatorini, która ucieka z Europy po zakończonym romansie miłosnym. Hrabina ląduje u swojego dalekiego kuzyna w Maple Valley, na amerykańskim Środkowym Zachodzie. Kłopoty zaczynają się natychmiast po jej przyjeździe. Hrabina przykuwa uwagę zakochanego młodzieńca oraz lokalnego prokuratora, który prowadzi krucjate przeciwko grzesznemu życiu. Kobieta igra sobie z jednego i drugiego, wymykając się z przyjęcia na przyjęcie, gdzie kmiecie płacą po 25 centów za "spotkanie hrabiny". Negri z toną pudru na twarzy i w niesamowitych kreacjach nabija się z wizerunku "kobiety swiatowej", która pije, publicznie pali i (oddechu!) ma tatuaż na przedramieniu. Film wyśmiewa zarówno światowych Europejczyków, jak i Środkowy Zachód.

8 listopada

ZA DRUTEM KOLCZASTYM (1927)
Reż. Rowland V. Lee, Mauritz Stiller

Francja, rok 1914. Wojna zakłóca sielskie życie na farmie rodziny Moreau. Syn Andre zgłasza się do wojska, a na farmie powstaje obóz dla jeńców wojennych. Córka Mona czuje jedynie nienawiść do wroga. Przybywający niemieccy jeńcy wodzą za nią pożądliwym wzrokiem. Jednak coraz gorsze wieści z frontu tylko wzmagają jej wrogość. Dzieje się tak dopóki Oskar Muller, jeden z jeńców pracujących na farmie, nie wykazuje swoimi czynami, że jest dobrym człowiekiem. W miare jak znika nienawiść Mony i umacnia się jej związek z Mullerem, rośnie dezaprobata jej sąsiadów. Nawet pomimo konca wojny, tragiczny finał wydaje się nieunikniony…

9 listopada

HOTEL IMPERIAL (1927)
Reż. Mauritz Stiller

Budapeszt, rok 1917. Sześciu węgierskich żołnierzy trafia do przygranicznego miasteczka okupowanego przez Rosjan. Porucznik Almasy znajduje schronienie w małym hotelu, gdzie ukrywa go pokojówka. Oboje darzą się uczuciem od pierwszego wejrzenia. Jednak rosyjski generał wybiera hotel na siedzibe swojego sztabu. Bacznie przypatruje się pokojówce. Na domiar, Austriacy muszą zidentyfikować szpiega, który dostarcza Rosjanom informacje wojskowe mogące doprowadzić do zniszczenia armii austro-o-węgierskiej.
Film ten uważa się za jedyne w całości ocalałe hollywodzkie dzieło Mauritza Stillera. Szwedzki reżyser zastąpiony przez Paramont na planie Za drutem kolczastym umarł w rok później.

Barbara Apollonia Chałupiec (Pola Negri) była pierwszą europejską gwiazdą filmową, która odniosła sukces w Hollywood. Urodziła się w Lipnie prawdopodobnie w roku 1894. Mając 17 lat Pola była już znaną aktorką teatrów warszawskich. Jej pierwsza rola filmowa miała miejsce w Niewolnicy zmysłów (1914). Po serii filmów nakręconych dla warszawskiego Sfinksa zerwała umowę i w 1917 roku wyjechała do Berlina. Grała tutaj w Deutsches Theater Maxa Reinhardta. Wkrótce została zaangażowana przez A.G.Union Film, największy niemiecki dom produkcyjny, z której narodziła się słynna UFA. Rozpoczęła współprace z Ernstem Lubitschem, aktorem poznanym u Reinhardta, wkrótce znanym reżyserem. Wspólnie stworzyli filmy, które odniosly olbrzymi sukces. Pola grała w nich role silnych, ekscentrycznych i pełnych sex appealu kobiet. Jeden z tych filmów Madame DuBarry (1919) stał się absolutną sensacją w Europie i jako Namietność pojawił się na ekranach kin w Ameryce. Znakomite przyjęcie filmu zaowocowało kontraktem na kilka filmów dla obojga. Zakazany raj (1924), jedyny film nakręcony przez Polę Negri z Lubitschem w Hollywood, oraz Hotel Imperial (1925), dzieło legendarnego szwedzkiego reżysera Mauritza Stillera, okazały się sukcesami kasowymi. Pola zaręczyła się z Charlie Chaplinem, aby później przeżyc swoją wielką miłość życia z Rudolfem Valentino. Rolami kobiet-wampów rywalizowała z Theda Bara. Jednak kilka nieszczęśliwych zdarzeń przyczyniło się do rychłego zakonczenia jej spektakularnej kariery w Hollywood. Straciła popularność wsród opinii publicznej, gdy w bardzo niestosowny sposób zachowała się na pogrzebie Rudolfa Valentino w 1926 roku, rzucając się na jego trumne. W chwile później natomiast zagrała w kolejnym filmie, Za drutem kolczastym (1927), więc posądzono ją o próbę autoreklamy. Wprowadzony w roku 1930 Kodeks Haysa ograniczył jej sceniczne możliwości, które uczyniły z niej sex-bombe i przyniosły sławe w znacznie bardziej "liberalnej" Europie. Wreszcie wprowadzenie do kina dźwięku ujawniło fatalny akcent aktorki. Ostatecznie zadecydowało to o jej wyjeździe do Francji i Niemiec po wygaśnięciu kontraktu z "Paramountem". W 1929 roku nakręciła w Wielkiej Brytanii jeden ze swoich najlepszych filmów Ulica potepionych dusz. Następnie zrealizowała sześć filmów dla UFY, będącej już wtedy pod zarządem nazistów. Spowodowało to okresowy spadek jej popularności w Polsce. Wspaniale zagrała m.in. w Mazurku (1935), ulubionym filmie Hitlera, największym przeboju kasowym III Rzeszy poza granicami Niemiec. Negri opuściła Niemcy w 1938 roku, sprzeciwiając się ingerencji nazistowskiej propagandy oraz będąc obiektem ataków za jakoby częściowo żydowske pochodzenie. Hitler osobiście uchylił zakaz gry dla aktorki natychmiast po jego wprowadzeniu, co przyczyniło się do plotek o ich rzekomym romansie. W 1941 roku Pola Negri wróciła do Stanów, gdzie zagrała w komedii muzycznej Hi Diddle Diddle (1943). Jej kolejnym i jak się okazało ostatnim filmem były Księżycowe prządki (1964), produkcja Walta Disneya. W 1970 roku wydała autobiografie "Wspomnienia gwiazdy". Resztę życia spędziła w San Antonio w stanie Teksas z przyjaciółką - muzykiem Margaret West. Tam zmarła w roku 1987.

Projekcjom wszystkich filmów niemych będzie towarzyszył akompaniament Jaya Warrena, wybitnego chicagowskiego organisty, stałego wykonawcy w programach Chicagowskiego Towarzystwa Filmu Niemego. Tego lata ponownie był on głównym akompaniatorem w czasie dorocznego Festiwalu Filmów Niemych w Chicago. W 2005 towarzyszył filmom Harolda Lloyda w czasie festiwalu słynnego komika w kinie Musix Box w Chicago, natomiast rok wcześniej wykonał własną kompozycje do filmu Oscara Micheaux Within Our Gates (1919) w historycznym kinie Central Park. Jesienią każdego roku Jay gra gościnnie w czasie specjalnej projekcji w Katedrze Rockefellera na Uniwersytecie Chicagowskim, będąc jednym z nielicznych zapraszanych tam muzyków.

Oryginalne kopie filmów pochodzą z prywatnych zbiorów znanych kolekcjonerów: Joe Yranskiego, Davida Shepharda i Jona Mirsalisa.

Bilety wstępu kosztuja $ 10.00 na filmy fabularne i $ 8.50 na filmy dokumentalne (zniżkowe bilety dla studentów i emerytów kosztują $ 9.00 i $ 7.50). Bilety są już dostępne w przedsprzedaży w kasie głównej festiwalu pod numerem 773-486-9612 lub na stronie internetowej www.pffamerica.com. W miarę dostępności można będzie kupic je również na godzine przed seansem w kasach kin.

komunikat w wersji PDF

POLA NEGRI
1894-1987

POLA NEGRI: ŻYCIE JEST
SNEM W KINIE
2006, 89 min.
reż. Mariusz K. Kotowski
film dokumentalny

KOBIETA BEZWSTYDNA
1925, 80 min.
reż. Malcolm St. Clair

ZA DRUTEM KOLCZASTYM
1927, 79 min.
reż. Rowland V. Lee,
Mauritz Stiller

HOTEL IMPERIAL
1927, 85 min.
reż. Mauritz Stiller