Celem festiwalu jest promocja polskiego kina na kontynencie północnoamerykańskim. Założony w 1989 przy współudziale Centrum Filmowego Chicagowskiego Instytutu Sztuki, każdego roku festiwal przedstawia ponad 50 filmów fabularnych, dokumentalnych i krótkometrażowych, goszcząc licznych filmowców polskich z całego świata.

Głównym organizatorem festiwalu jest Towarzystwo Sztuki (The Society for Arts), organizacja o charakterze niedochodowym, której celem jest popularyzacja sztuki europejskiej w Stanach Zjednoczonych. Wsparcie osób prywatnych, korporacji oraz instytucji rządowych umożliwia atrakcyjne programy Towarzystwa.

Liczba uczestników festiwalu sięga 35 tysięcy kinomanów z całego świata, którzy zjeżdżają do Chicago na dwa pełne rozrywki tygodnie listopada. Festiwal spełnia także misję edukacyjną, adresując swoje programy do dzieci i młodzieży, rodzin i wychowawców. Wiele programów rodzinnych jest bezpłatnych lub opatrzonych specjalnymi zniżkami.

Festiwal cieszy się świetną reputacją w mediach lokalnych i międzynarodowych. "The New York Times" uważa PFFA za jeden z pięciu najważniejszych festiwali kina europejskiego w Ameryce Północnej, a "The Chicago Tribune" nazywa imprezę historią chicagowskiego sukcesu.
Organizatorzy PFFA zostali uhonorowani nagrodą Laterna Magica za osiągnięcia w promocji polskiego kina oraz specjalną nagrodą Ministra Spraw Zagranicznych RP. Oprócz Chicago, miasta o ponad milionowej społeczności pochodzenia polskiego, satelitarne pokazy festiwalowe odbywają się w prestiżowych ośrodkach filmowych w Los Angeles, Houston, Seattle, Bostonie, Minneapolis, Rochester, N.Y.

PFFA mają charakter niekonkursowy, a dwa główne wyróżnienia to Nagroda Złotych Zębów przyznawana przez jury publiczności najciekawszemu filmowi oraz Nagroda Skrzydeł, którą festiwal honoruje polskich artystów za całokształt dokonań w dziedzinie sztuki filmowej poza Polska.